enigmatisch umami
’t is vaag, in ieder geval niet duidelijk
laat ik maar zeggen raadselachtig
als in een grijs gebied
met voors en tegens
van tussen het uiterste
en het meest miniscule
ben ik zowel van binnen als van buiten
mezelf kwijt – en
vind ik mezelf
dan loop ik weg, om te vermijden
dan zoek ik op, om te confronteren
zal ’t me betreuren of me verblijden
wanneer ik niet meer kan wederkeren
of blijf ik over deze zaken schrijven
ook mij is dat niet bekend
een gebroken wit licht
toont me allerlei kleur
waaruit ik beschouwend
kan kiezen en afwijzen
op m ’n eigen smaak vertrouwend
zodat ’t uiteindelijk
ook tot levenskunst verwordt
gebroken zwart licht
toont me nog meer grijs
Maurits Sterkenburg 