gebroken spiegel
volg de pendel van de klok
voel hoe je lichaam zich ontspant
je oogleden worden zwaarder
gaat heen in een diepe sluimer
en open de poort van de psyche
voor een droomvlucht zonder weerga
vertel me wat je ziet….
wat ik alzo aanschouw – gaande
in een zweefduik over onbekend
maar ergens ook vertrouwd voelend terrein
is eigenlijk met geen pen te beschrijven
terwijl ik over ’t centrale eiland circuleer
zo zie ik gestapelde letters en scherven glas
over elkaar verglijdende transparante vlakken
in alle kleuren die de regenboog rijk is
ik zie erupterende vulkanen, typhonen en tsunami’s
vreemde, vage wezens zitten er in gevangen
ze belegeren een groteske, sterke burcht
deze burcht bevat torens der menselijkheid
en zij die deze willen manipuleren – of
naar hun hand proberen te zetten
krijgen niet alleen te maken
met een éénmansleger
Maurits Sterkenburg 