inktklier
heb dit rare gevoel in me
alsof ik nog niet klaar ben
alsof ik niet normaal ben
en dat accepteer ik helemaal
terwijl ik zo wat zit te pennen
een gedicht wil doorkomen
zware rijpe vruchten wachten
op de handen die ze plukken
heb er weken naar gesmacht
en nu ik ze weer proef
gaat me dit zeker lukken
wat er zo veranderd is
ik ben nu stukken positiever
neem genoegen met datgene
wat er maar net voor handen is
en ik wil je toch echt zeggen
verkeerd vallen vruchten niet
ik ben nog gezond ook
ik ben kalm, in balans
voel m ’n hart zo bonken
ik zit te trillen van plezier
wat werkt schrijven toch therapeutisch
even alleen mezelf, pen en papier
even alleen mezelf, pen en papier
Maurits Sterkenburg 