de rilling
denkend aan de stilte
en de rust in m ’n hoofd
ervaar ik soms wat kilte
zoals een slang langs m ’n ruggegraat
in een korte koude voorbij schiet
de rilling doet me bewegen
onwillekeurige bewegingen
waarvan er geen een herkenbaar is
als zijnde een eigen gemotiveerde
wel doordachte daad
zie ’t als een ongevraagde gunst
of een stille hint, zo af en toe
ergens is ’t ook wel een kunst
zo de rilling te kunnen ervaren
dat alleen ik er last van heb
