ik laat je niet zomaar gaan
ik loop op de muren – en
ik spring door het plafond
ik kan nog sneller verdwijnen
dan sneeuw in de zon
knipper niet met je ogen
wanneer je mij wil zien
zo verstop ik me dan ook graag
in de schaduw van je ooghoeken
schrik je niet meer van me – of
heb je me al te vaak gezien
je weet dat ik in je hoofd zit
maar ik vertel je nooit mijn naam
mocht je ’t niet door hebben
ik ben een kwelgeest, ook wel demon genoemd
en jij bent mijn eigendom
tot je op bent – of
volslagen gestoord geworden
Maurits Sterkenburg 