hervonden verbindingen

al lopende over adders
met koppen van gras
kijk ik vooruit de verte in
’t verdwijnpunt lijkt wel een waterplas
half transparant van aard – en
alzo laat ik wat voorheen voor me was
achter me

niet dat ’t niet meer van belang is
gezien heden voortkomt uit verleden
en de beweging door de stappen die ik zet
zo komen vlagen van vernieuwing me toe

ik bepaalde toch welke ik wel en niet gebruik
ik dacht dat ik ’t voor ’t zeggen had
het is mijn leven, het zijn mijn ervaringen
ik bepaal zelf wat ik erbij voel en denk

al is het een vaste waarde, vast gegeven
dat de wereld niet om mij draait, eerder
draai ik om werelden – voorbij

zo vang ik glimpen van anderen op
zwaai nog maar even
zal er een foto van maken
gaat langer mee, in ieder geval
spreken de beelden meer
dan woorden zullen doen