de maan

vele gezichten
om voor te lichten
zwart en wit te onderscheiden
stroming herleiden
warme lava koelen
opstijgende luchtdruk zonder doelen

straling vanuit de hemel
komt over ons gezemel
problemen met oorlog
is een ergernis van ieder

tijd van vrede
al lang al vergeten
als een eeuwig gedode rog
van zijn troon gegleden

door duister beschaduwd
geloven uitgekluwd
ingevingen beraamd
gevoelens verdreven
van een gelukkig leven

verkeerde te onder
na de gemaakte wonden
al blijft er een litteken
het verkeerde zal losbreken
tot de tijd dat er niet naar wordt gekeken
zal er iets ontbreken

er worden winden
van doeken omgebonden
monden worden geopend en gesloten
de vrede zal aantreden

en de maan
die wordt door de zon
met een glimlach
verstaan zonder te slaan
en bekeerd tot een ton stralende dag