wees toch niet zo positief
wat leven we toch – in een
stimulerende bruisende tijd
al zijn er wel vele
opvallendheden
zo ontneem ik anderen niets
ieder heeft op z ’n eigen manier
plezier in ’t leven
zo is alles wat normaliter zo was
op volkomen losse schroeven gaan staan
toch voelt de ruwe grond nu beter
dan een synthetisch kleed
ik kon de waarheid
noch verbergen noch waarderen
laat ik maar beginnen
de kleinigheden te accepteren
dat is mijn aandachtspuntje
zoek voor al ’t andere maar verder
en ik heb vandaag dan ook
geen goedbedoelde adviezen

Plaats een reactie