zo vies was ’t niet hoor
laten we beginnen
met ’t waarom ervan
al deze rare kwesties
onontkenbaar ligt ’t hieraan
de opvoeding – en
te veel mandarijntjes
vaak niet eens opgegeten
een portemonnee
vol rozijnen en krenten
’t werkgeluk bied niets
geen verandering
geen voldoening
of inbreng
hier stagneert alles
de vooruitgang
’t enthousiasme
bij elke aanraking
weigert er wel iets
in de ander
