beetje grimmig

ze gaan als een malle te keer
trappen tenen stuk op ’t plavuizen
bij elk krakend bot schreeuwen ze
uitzinnig, nee, eerder waanzinnig

kleur bestaat niet – want
ze bloeden allen rood
en ’t licht is ook zo flets
in deze vervreemdende situatie
deze flikkerlicht verlichte kluis

ze kwamen er binnen
zeer stijlvol gekleed
zelden zag ik zulke
met arrogantie vervulden

zo is de overgang – van
vitaal en gezond naar compleet geschift
middels een vleesgeworden katalysator
nauwelijks tot niet op te heffen

mogelijk vinden ze zo
hun perfecte match
met de vloer en muren
van beton