hoe deze Fobbo zo opgeblazen is geworden

Fobbo & Maurits Sterkenburg

ziet hier hoe de zaken opgeblazen zijn, foto door G. Grimberg

eindelijk is het gelukt om met de grote en opgeblazen variant van Fobbo op de foto te staan, ik was vandaag in het Museum van de Geest | Outsider Art in Amsterdam om de opening van expositie Democracy van Duran Lanting x Theater LeBelle bij te wonen, deze is geweldig dusz gaat dat zien daar

Fobbo is een kolozaïk die sinds een paar jaar eigendom is van Museum van de Geest en voor de Meest Toegankelijke Gemeente verkiezing hebben ze oa deze uitgekozen om een opblaassculptuur van te maken (van wel zo ’n 4 meter hoog), maar er is meer

for the love of art

een hele have postert, al zeg ik ’t zelf

er staan nog geweldige kolozaïk tentoongesteld in for the love of art, die groepsexpositie is er ook te bezichtigen, zo ook in Haarlem zijn er werken van mij in de vaste collectie in Museum van de Geest | Dolhuys te zien, ze staan er prachtig en dat zeg ik je, ze zijn zelfs bewonderd door Koningin Máxima

Koningin Máxima en drie stuks kolozaïk

© Bastiaan van Musscher

het is allemaal al best wel snel gegaan sinds m ’n lancering op de Art Brut Biënnale van 2018, wie weet wat er nog komen gaat doet er momenteel ’t zwijgen toe en ik denk dat dat maar goed is ook

hiërogliefjes

zoals u ziet was ik er ook :>

wat gedichten

en nou nog een keer

ben momenteel niet zo nuchter
ik noem ’t eerder een subtiele vorm
van een lichte aangeschotenheid
daarom ben ik niet zo nuchter

maar nu even in alle vrolijkheid
stoor ik me minder aan ’t gezeur
en al die zure pruimen kunnen me wat
vandaag geef ik aan hen geen geheur

want wie zich tot den alcohol wendt
voor slechts een enkele keer
die wordt me toch een vrolijke vent
zo gaat dat, van heer tot heer

© Maurits Sterkenburg

 

’t is zoiets als steentjes keilen

wie kaatst kan de bal verwachten
ik weet ‘t, want ik spreek uit ervaring
houd daarom wat je gezegd hebt in gedachten
ik weet ‘t, want ik spreek uit ervaring

vergeet vooral niet ’t wie, wat en hoe
zo van, met wie sprak ik over wat
en hoe kwamen we op dat onderwerp

zou graag willen dat ik dat alles nog wist
en niet zo snel uit m ’n geheugen had gewist
want kijk, ik ben geen klankkast of recorder
ik ben zo ’n mens die zich ook wel eens vergist

wie kaatst kan de bal verwachten

ik weet ‘t

© Maurits Sterkenburg

 

liefst met een smaakje

niets is meer vanzelfsprekend
dan de vanzelfsprekendheid zelve
als een standbeeld, vastgezet
in alle tijden

dat vele voortgangen heeft gezien
dat veel verloren heeft zien gaan
waarvan er veelal sprake is van strijd
de kunst van ’t eeuwige overleven
onder ’t toeziend oog van Vadertje Tijd

zo heb ik mij ontwikkeld
tot diegene die ik nu ben
in allerlei kleuren gespikkeld
is ’t naturel waar ik maar niet aan wen

© Maurits Sterkenburg

 

luwte tot luwte

’t was ergens in de luwte
we bevoeren de bloedrode zee
nevels kwamen in slierten
waterstand ebde met de stroming
aldaar lokte een zang ons mee

ziekte, honger en dorst
we waren ermee vervuld
alle weken op de bloedrode zee
maar zij die het negeerden
verdwenen of werden schimmig leeg

luider klonk het gezingezang
zo ergens in de ochtend
waar de een verrast werd
was de ander stervensbang
met een teug verdoemenis

onze kleren klam van dauw
we voeren in dichte mist
keelse klanken klonken
vrouwelijk helder en schoon
ons schip strandde bij de klippen

we zagen een onbekend land
en verlieten de vloedige waterstand
om het lieflijk betoverende geluid
van naderbij te mogen aanschouwen
wat een goddelijke vrouwen

nog diezelfde avond bij volle maan
lieten we ons aller drift begaan
dronken het sap der Sirenen
zo uit het doosje tussen de benen
vele malen tot de nacht kwam

alleengelaten lagen we op gras
sterren fonkelden aan de hemel
’t jeukte, dat felle licht van de volle maan
tintelde over onze naakte lijven
een ongekende pijn deed ons verstijven

voelde het, voelde vacht groeien
hartslagen bonsden door spieren
beenderen knarsten onwillekeurig
tanden verscherpten onder snuiten
felgroene ogen, zwarte vacht

hoor hoe vals de duivel lacht
met onze klauwen vol bloed
verscheurden we de nacht
aanbeden een weergaloze macht
de vel wilde dieren opgejaagd of afgeslacht

toen brak weer de ochtend aan
en we veranderden terug
naar ons nietig mensengedaante
naakt en kwetsbaar sliepen we
in de luwte van de nieuwe dag

met hier en daar stukken geraamte

© Maurits Sterkenburg

 

tijdelijk hardhout

de zon streelt bladeren
zachtjes een zinderend warme gloed
waarbij de wind over ze gaat vaderen
en hij laat ze hangen

een briesje heeft hier vrij spel
geen probleem, waai maar aan
vol vlagen vrolijkheid
bij ontlading naar de grond

wat een eeuwige vreugde, zou je denken
ik vermaakte me alleen een poos
terwijl ik onder een beuk zat
op een vierpotige windhoos

© Maurits Sterkenburg

 

den laatste verzen der opa Dichter ’s poesie-album

de te veel schrijvende Dichter
is reeds opgenomen in het gesticht
hij werd onder z ’n schrijfselen bedolven
en kreeg deeltjes mentale coma
van elk gedicht

na jaren op de schommelstoel
in desbetreffende poëziecoma te hebben verkeerd
was de Dichter met onderlijf in ’t graf
passeerde zo de Dood
ging van pokon zweven

zijn laatste tekst was eindelijk uitgerot
na net uit de stilstand te zijn gekomen
lag over de vele bedden om hem heen verspreid
zijn niet schrijvende Dichterzoon
uiteengebarsten en in elkaar gelijmd

© Maurits Sterkenburg

poem: please stay curious

I know it’s been a while that I wrote in English, here below you can read my new poem and I hope you like it

 

please stay curious

maybe I’m the reason
you’ve gotten so confused
about the world we see
before us

there’s no matrix, because
most things are still a mystery
they are kept from us – and
we call them secrets

figuring out how everything works
that’s something that will never stop

even when you think you’re done
there’s always another box of chocolates

© Maurits Sterkenburg

Museum van Geest

sinds een paar jaar ben ik met mijn kolozaïk/androikolo opgenomen in de collectie van het Museum van de Geest, deze is gevestigd in Haarlem (Dolhuys) en de Hermitage te Amsterdam (Outsider Art), uiteraard ben ik hier heel blij mee en trots op

vandaar dat ik graag een video wil delen die over de nieuwe tentoonstelling gaat waarin mijn werk een onderdeel is

For the Love of Art!

 

(oh ja, laatst was m ’n werk ook te zien op NPO2 bij het programma Nu te zien)

gedichtenbundel niet nader te verklaren

vanaf vandaag verkrijgbaar
zie de pagina’s de uitgaven en contact voor meer info

klein reeksje met gedichten

miserabele mensen

mijn dag bestaat
volledig uit tijdzones
die voor mijn oorsprong
al zo bepaald zijn

net als de indeling
van een opvoedkundig boek

’t heeft – gelijk ikzelf – geen inhoud
dit klinkt dan ook zo
ontzettend oppervlakkig

wanneer men mij ziet
proeft men niets anders op de tong
dan de meest zuivere kots
lauw met brokken
gelijk een zure lavastroom

en als u mijn stemming wilt weten
pak dan maar eventjes uw smartphone
want die wisselingen lopen parallel
met buienradar

© Maurits Sterkenburg

 

de nieuwe standaard

je hoeft niet alles te associëren
zoiets lijkt me doodvermoeiend
en daarbij
sommige zaken of dingen
zijn al leuk genoeg van zichzelf

gelijk de mens – en
z ’n malligheden

weest niet kinderachtig in zulke kwesties
omarm eerder ’t kind in jezelf
zie door z ’n ogen zonder oordeel
en kijk hoe je huilt of lacht
schreeuwt

er is niets mis met jou
wees gewoon wie je bent
laat die verdomd starre houding varen

aanvaard de speelsheid des levens
je gaat er hoogstens nog
beter van leven

© Maurits Sterkenburg

 

een echt R&B gedicht

je denkt aan diamanten en parels
terwijl de Crystal rijkelijk vloeit
alsof ’t allemaal ook niks kosten mag
terwijl ik buiten in de koude regen sta
en jou niet meer in de ogen mag kijken

je denkt aan die dure sportauto’s
waarmee je voor de lol een ritje maakt
om net dat ene krasje er op te krijgen
zodat je hem weer flink kan berijden
afbetalen met een goedmakertje

je denkt niet meer aan mij!

je denkt aan bergen goud en zilver
aan alles wat vergankelijk is te noemen
en vergelijkt daar de rest van je leven mee
als een batterij zonder oplader

ik heb erg veel aan je gedacht
heb me zorgen gemaakt om jouw welzijn
en die enkele keer dat je me wel zag staan
verdween plots de zon achter vele wolken
voelde ik me gestoken door vele dolken
tot bloedens toe zelfs

maar goed, de afstand tussen ons
voelt nu meer als een bevrijding
wat ben ik blij met de verbroken verbintenis
omdat ik nu beter bereikbaar ben geworden
voor die ene, voor die speciale en voor de ware

© Maurits Sterkenburg

 

en nee, ik heb geen ego

het is al best verwonderlijk
dat ik al zoveel gedichten heb geschreven
over verschillende onderwerpen
dat niet alles me is bij gebleven

maar goed, misschien is ’t wel beter
want ook ik scheid kaf van koor
en misschien heb je ’t nu wel door
dat ik zonder te rijmen een steek verder kom

en voor wie wil zijn ze welkom
de mensen die een nieuw fenomeen willen zien
heb ik de vele gedichten geprint en wel
thuis op alle wanden geplakt
want dat is goedkoper dan te behangen

© Maurits Sterkenburg

 

pluisjes

op drie kwart van een jaar
bevinden er zich pluisjes in de lucht
van kort tot lang groeit dan m ’n haar
en dat ene kwartaal is voorbij in een zucht
of
dat hoop je tenminste

’t betreft hier de koude winter
zo een die je laat blauwbekken van de kou
en al ’t gewicht aan kleren dat je dan draagt
is alleen maar om goed warm te blijven

oh graag zie ik weer de pluisjes van weleer
de bloemetjes en de bijtjes, elke dag weer
zonnetje erbij en niet zoveel kleren aan hebbende
zo wil ik graag weer
de ene kwart van ’t jaar beleven

© Maurits Sterkenburg

endgame

laten we deze nieuwe week eens fris beginnen met een lekkere tune

deze tune is geïnspireerd door bekende films, dacht…. laat ik dat wel even melden