Maularia Fist

bronstig als een waterval

bronstig als een waterval

je zou vast wel willen
dat ik één en al oor was
zodat je ronduit door kan kleppen
schaamteloos, geen pas op de plaats
en maar door blijven beppen

je zou dan ook vast wel willen
dat ik alleen oog voor jou had
zodat je als een ster bewonderd werd

duizelt ’t je al helemaal
nu ik je magische verlangens
ontrafeld en wel, bloot leg
zit je kwijlend om aandacht te bedelen
wat een schooier ben je, toch?

of had ik ’t weer eens mis
en speld ik je leugens op de mouw
aanbid ik mijn eigen waarheid
waar en gewis, ontvouw ik je vouw
is je gelul een brandende krant
vol met hondenschijt

© Maularia Fist

Standaard