Maularia Fist

meester der ornamenten

meester der ornamenten

waar de één aan de weg timmert
zegt de ander: ik ben de weg,
nu toch wel een beetje kwijt
gelukkig ben ik geen van beide

maar wat ik dan wel ben
is voor velen me toch een raadsel
en na overleg met m ’n hogere zelf
kom ik terug met een zak, vol vage titels

zo werk ik in schaduw en in licht
aan mezelf en wat ik op de wereld aanricht
al dansende op de tandwielen van ’t tijdsgewricht
net als ieder ander, maar met een eigen gezicht

© Maularia Fist

Standaard
Maularia Fist

gradatie der ratten

Gradatie der Ratten

een narcistisch wezentje
met vacht en scherpe sais
twee nauwgezet tegen elkaar
knap koppie, maar van de wijs

hij waste zich meermalen per dag
sliep graag in de hangmat
met een wrevelig, maar koddige grimas
even later nog maar wat eten, er was zat

daarginder op de heuvel
van gespannen stalen spijltjes
stond mad man Splinter fier in volle grijsheid
kluizenaarschap en werelddominantie
te verkondigen

de angst drukte zich uit
met hevige vibraties
zenuwen stonden op scherp
bij lichamelijke relaties
sinds ik je in m ‘n handen heb
wilde ik dat voor ons in alle gemakken besluit
dat ik niet bang van je hoefde te wezen
want we kiezen elkaar uiteindelijk toch wel uit

met spuit elf in m ‘n mondgewelf
en de twaalfde in de aanslag
denk ik aan niemand anders dan mezelf
het is een mooie dag
om te stralen
en te balen
om eten te halen
met ogen als kralen

pootjes oh zo sakkerlootjes
grappend als vele droogklootjes
rent ze her en der en der
van de schijthoek tot de keuken
drinkt water uit haar drinkfles
jammer genoeg mag ze niet neuken
maar ze krijgt zo wel een wijze les

ze is een schat van een rat
en ze denkt over van alles wel wat
en het is haar ook allemaal maar wat
baasje komt net thuis, streelt haar bol
van genot schiet ze weer vol
zo vaak ligt ze relaxed te slapen
en dan wel in de ‘r hol

Chill Jill’s paradijs

non de Ju le vivre
geelverzilverde roodoog
ze zit me graag op de huid
dartelt en scharrelt maar wat aan

naast knagen en wat slapen
voert ze met beetjes haar betoog
vrijheid en anarchie, nieuwsgierig
proevende van m ‘n vele teksten

wat is ze lief, de ‘r lichaamstaal
vertelt me wat ze nodig heeft
‘t is een gegeven, we passen bij elkaar
zo accentuerend bij m ‘n blonde haar

zo ze me met kusjes overdondert
en met gepaste tederheid ontspant
zo heb ik een kleine, schattige vriendin

nu ben ik helemaal
maar dan ook helemaal
door ratten besnuffeld

© Maularia Fist

Standaard