reeksje met gedichten

nu even wat compleet anders….gedichten

 

watervlekken

voelde me weer eens vaag vandaag
ervaarde een mengeling aan gevoelens
soms wat emotionele uitbarstingen
gelukkig hoefde ik geen boodschappen te doen

er staan de hele dag al
van die droeve tranen in m ’n ooghoeken
maar ze willen maar niet tot huilen over gaan
dus ik zit er al de hele dag mee opgescheept
en ik zie de lichten van lantaarnpalen en auto’s
als een enorme blur
met rare kringen

’t water van de regen buiten vlekt
en stroomt zonder schroom over m ’n ramen
laat druppels voor me achter – waarin
ik een veelvoud van miniaturen van mezelf zie
en ze kijken allemaal net zo verbaasd terug

© Maurits Sterkenburg

 

passant in alternatie

zee van vlammen en vuur
golf van hagel en regen
elektrische stroming vertelt overal
als geworpen dolken

zo ik in vele raadsels spreek
tot de verbeelding der mensen
brengen kriebels iets onvoorspellends
maar ’t onweer geleidt niks vervelends

’t is onverwachts anders
afbrokkelende rots wordt steen

zie de ontkiemende planten
jullie vriend lente is gekomen
jaarlijks dezelfde nieuwkomer

© Maurits Sterkenburg

 

syndroom van mei

bent u al bevredigd in mei?
nou vertel, vertel het maar
vertel het maar aan mij

hebt u al gefraudeerd begin deze mei?
nou vertel, vertel het maar
vertel het maar aan mij

welke vond u de beste mei?
nou vertel, vertel het maar
vertel het maar aan mij

hoe was uw eerste mei?
nou vertel, zeg het dan
zeg het dan tegen mij

wat zei de eerste dag u begin mei?
zeg het, zeg het eens
schreeuw en verwerp het
richting mij

© Maurits Sterkenburg

 

inktklier

heb dit rare gevoel in me
alsof ik nog niet klaar ben
alsof ik niet normaal ben
en dat accepteer ik helemaal
terwijl ik zo wat zit te pennen

een gedicht wil doorkomen
zware rijpe vruchten wachten
op de handen die ze plukken
heb er weken naar gesmacht
en nu ik ze weer proef
gaat me dit zeker lukken

wat er zo veranderd is
ik ben nu stukken positiever
neem genoegen met datgene
wat er maar net voor handen is
en ik wil je toch echt zeggen
verkeerd vallen vruchten niet

ik ben nog gezond ook
ik ben kalm, in balans
voel m ’n hart zo bonken
ik zit te trillen van plezier
wat werkt schrijven toch therapeutisch
even alleen mezelf, pen en papier
even alleen mezelf, pen en papier

© Maurits Sterkenburg

 

wederom komen deze uit m ’n bundels, deze zijn te bezichtigen op de pagina de uitgaven

wat tekeningen

zoals je zo gaat zien plaats ik straks wat tekeningen die ik jaren terug getekend heb, hetzij met markers en gelpennen, waarvoor ik deze wilde gebruiken bleek niet haalbaar te zijn, maar dat zie je wel in de toekomst

vandaar dat ik ze nu hier deel, gewoon om eens wat anders ook een podium te geven alhier

nou, hopelijk vond je het leuk om te zien

iets ouds vs iets nieuws

had even een helder momentje waarin ik bedacht dat het misschien leuk is om iets van jaren terug te vergelijken met iets van nu, welnu heb ik al vele video’s gemaakt en gedeeld en ik vind het wel wat hebben als je kijkt naar veranderingen in stijl, ontwikkeling en meer van zulks….dus bij deze doe ik dat met video’s van mezelf waarin ik gedichten voordraag, de eerste is de oudste en de daaropvolgende is behoorlijk nieuw

het is ruim vijf jaar geleden dat deze video online kwam

en deze nieuwere video is van mei vorig jaar

check ze beide eens en wees verrast met de bevindingen, mits dit je aanspreekt uiteraard, meer heb ik vandaag even niet dusz

wat gedichten vandaag

deze gedichten heb ik totaal random gekozen uit m ’n collectie bundels tot nu toe

een hindernis vlinder

rondzwervende gedachten
op zoek naar allerlei prachten
machten van oude beschavingen
hebben nog steeds dezelfde beslissingen

dat niemand zal dromen
een holbewoner was
tot hier heel ver gekomen

niet in wat diegene bedacht
maar wat hij graag wou
dat vergeef je niet gauw
zoals men een dier niet zomaar slacht

hij moet wel weten
of een van zijn schapen zijn opgegeten
waar hij anders voor moet leven

laat hun zelf z ’n gang gaan
en voor anderen door vuur en vlam bestaan
als dat een vlieger blijft vliegen
bij onweer gaat dalen
dat niemand ons voor zal liegen
wij daar niet door balen

sommigen hebben ruzie
want die blijven antwoorden zoeken
raken vast in de spinnenwebben
van de donkere lichte hoeken
niemand maakt dan een conclusie

overal komen duisternis en licht
een schaduw doet ongemerkt zijn plicht
alles in de gaten houden
misschien dat hij niet alles zou onthouden

wat doet hij anders
niemand die echt hem gelooft
maar die hem toch verdooft
vreemd noch bij iedereen aan elkanders

hij is ons ieder beschermer
niemand kan ons verwijfelen
dat we erg twijfelen
over wie hij zich zal zijn
een grote ontfermer
in de hand als een glas wijn

hij kan hem leeg nemen
of kapot laten vallen en vrijheid geven
misschien tot ieders argwaan
zal het glas blijven staan

© Maurits Sterkenburg

 

en nou nog een keer

ben momenteel niet zo nuchter
ik noem ’t eerder een subtiele vorm
van een lichte aangeschotenheid
daarom ben ik niet zo nuchter

maar nu even in alle vrolijkheid
stoor ik me minder aan ’t gezeur
en al die zure pruimen kunnen me wat
vandaag geef ik aan hen geen geheur

want wie zich tot den alcohol wendt
voor slechts een enkele keer
die wordt me toch een vrolijke vent
zo gaat dat, van heer tot heer

© Maurits Sterkenburg

 

’t leed van de romanticus

dat ik onbeschaamd door het huis dans
wanneer ik alleen ben, voor een poos
om zo de belachelijkheid te tonen
aan niemand in het bijzonder
dat vind ik leuk – om
de tijd mee te verdrijven

al ben ik soms best eenzaam
zo zonder gemalin – tsja
zo loopt zij te zoeken, net als ik
wetende dat we elkander eens zullen treffen
als botsauto’s op de kartbaan
mijn circuit der liefde is ingewikkeld

– complex –

vooral dat ’t vaak kalverliefde en lust betreft
en in de meeste gevallen is de engel onbereikbaar
door hoogte of een vent met de juiste timing
of ik schud aan de verkeerde boom – en
krijg zo een kokosnoot op m ’n kop

dan dans ik liever thuis in alle vrijheid
op de chansons van mijn fantasie

© Maurits Sterkenburg