Kolozaïk

Fidor

Afbeelding
Maularia Fist

artikel/aankondiging


© Studio Sterkenburg

 

Zieleroerselen van een begaafd autist

Hij heeft er anderhalf jaar aan geschreven en vormgegeven en het resultaat mag er zijn!
Maurits Sterkenburg, Veenendaals enfant terrible, woordkunstenaar en Art Brut kunstenaar.
Het is één dichtbundel geworden in de vorm van twee mooie boekjes getiteld ‘catastrofe’ en ‘greengruwel’.

De wereld van Maurits kent vele gezichten, van teleurstellingen, trauma’s tot zeer inspirerende momenten en (zelf)reflecties. Momenten waarop hij zich uit in het vervaardigen van wonderbaarlijke poppen (kolozaïk) en gedichten met bijzondere gelaagdheid.

In ‘catastrofe’ beschrijft de dichter hoe zijn trauma’s ontstaan tot het moment dat ze weer wegebben.
‘greengruwel’ gaat op poëtische wijze in op wat na verloop van tijd de uitkomst is van de catastrofen zoals hij die beleeft en ervaart.

Deze nieuwe dichtbundel heeft Maurits geholpen als verwerking van zijn trauma’s zoals de vroege dood van zijn broer, het overlijden van zijn lievelingsoom, maar ook de worsteling met zijn autisme-handicap en (bijna) psychoses. Hoe ga je daarmee om en wat is er allemaal veranderd in jezelf en je omgeving?

Maurits geeft met de bundel een eigenzinnige kijk in zijn eigen wereld. Tegelijk zijn de gedichten van Maurits van een openhartige schoonheid en directheid. Meer nog dan zijn eerdere gedichten van een opbouwende, inzichtgevende diepgang. Reflecterend, verbazend, emotioneel, soms met een knipoog. En ja, zijn gedichten zijn niet voor watjes, ze blijven uitdagen en soms confronterend.

Maurits geeft ook deze bundel (twee duo-boekjes dus) weer in eigen beheer uit. De kosten bedragen € 17,95, te bestellen via zijn website http://www.maulariafist.wordpress.com vanaf 31 januari.

 

Standaard

Kolozaïk

Hammer

Afbeelding
Maularia Fist

gedicht: stukgeslagen op de klippen

het nu volgend gedicht is vrij nieuw en ik heb het een aantal keren ter gehore gebracht in video’s vorig jaar, het kan wat heftig zijn op ’t gebied van triggers, dus je bent gewaarschuwd….

stukgeslagen op de klippen

zo kwetsbaar lijkend, maar eigenlijk
zo sterk als een grillige rotswand
vol met reliëf, altijd onderhevig
aan ’t eb en vloed des levens

zo was je niet van oorsprong – nee
zo ben je na jaren van wassingen geworden
gelijk ’t zilte water in gesteente snijdt
vaak is dit een pijnlijk proces
om door lagen van trauma’s te gaan

’t is beter erover te zwijgen, toch?
of is ’t beter om er geleidelijk over te gaan praten?

zelf denk ik dat ’t antwoord
ergens in het midden ligt
en ook hoe jij als persoon in elkaar steekt
in de omgevingen waar je je bevindt
zijn er zoveel factoren gaande
dat herstellen of genezen
er niet gemakkelijker op wordt

© Maularia Fist

Standaard