gedicht: hallen der verwarring

het nu volgend gedicht is ietwat paranormaal te noemen, maar ja, er valt je hier van alles in het oog denk ik dan zo

hallen der verwarring

zo verloren voel ik mij
in ’t labyrinth der vergetelheid
dat zelfs de eenzame catacomben
met meer zielen zijn bevolkt
dan dat ik ooit weten zal

zo hoor ik allerlei vormen van geschreeuw
weeklagen, kreten en waar den ziel
toe in staat is, zich tot uiting te tonen
dan weer veraf, dan weer dichterbij
weten wij veel van wat ons triggert

zo kom ik dikwijls vreemde objecten tegen
wanneer ik me van gang naar gang begeef
laat iemand ze hier voor ons achter
denkt iemand dat ik er wat aan heb, dat ik leef
of hebben we de spookjagers nog niet genoeg
laten schrikken

© Maularia Fist

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.