Maularia Fist

bloed kunnen ruiken

bloed kunnen ruiken

slaafse honden, gekwijl en gesnuf
waren eerst in diepe droomstand
gracieus in een laagtezolder, oude en muf
met tong en collectief blinkerende tanden

voorzien van schijterige vachten
wallen hangen als doorlopen zandzakken
of we weten dat zij gedachten hadden
dubbele kijkstralen circuleus zwartlakken

voetstapsgewijs wordt er benaderd, sleutelgerinkel
krakers scharnieren olie op sluimerend vuur
wegrennende na werk aan de winkel
bleekrode sporen door fameuze kuur

© Maularia Fist

Standaard
Maularia Fist

wat er nog niet was

wat er nog niet was

leeft een lichaamsdeel nog
als het net af is gehakt
voelt dat deel nog wel
kan het zijn dat wanneer zoiets gebeurd
het zich als een beeldhouwerij uit hakt

begint er iets als een opnieuw gespeeld spel
dat datgene jouw opfleurt
levend wordt dat genoemd
eigenlijk heeft alles geen naam

eenvoud werd niet gebruikt om zo te houden
alles wordt ingewikkelder
veel begrippen worden
uit niets van leegte opgedoemd
zoals het levendige op een glazen raam

of de eenvoud in de wilde
tropisch verloren wouden
waar allerlei dingetjes de kans krijgen
voordat de boel instort
planten gaan
overlevingskansen blijven in fuit en vijgen
oudste bomen uitgedroogd en verdort
niet alles zal blijven bestaan

voel de levenskracht om je heen
zie de vogels vliegen
hoor de dieren vluchten
een heel vreedzaam plek verwoest
door het verleggen van slechts een steen

bomen kunnen elkaar
niet meer in slaap wiegen
de wind blaast slechte geruchten
weer zoiets
wat niet gebeuren moet

’s zomers te heet
’s winters veel te koud
zure regen uit het niets

geneesmiddelen voor lichaam en ziel
vissers hebben haast niet beet
natuur is mooi
mensen bedoelden het goed
probleem al zo oud
altijd blijft er rotzooi
dat zoiets gebeuren moet

ooit zal er wel iets zijn
dat alle stralend schitterende schoonheden
uit elkaar spatte, maar zo
dat er onzichtbaar klein stof viel

© Maularia Fist

Standaard